Mostrando entradas con la etiqueta Metal. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Metal. Mostrar todas las entradas

miércoles, 1 de abril de 2009

El Metal Patea Traseros

Y no lo digo yo, lo dicen las reglas del metal, amorosamente escritas y pasionalmente declamadas por el maestro Fat Ed, de Fur TV, también conocida como TV de Cierto Pelo.

Ya sabes que estilo de musica tocas? Como animar a tu grupo? Que nombre debes ponerle a tu banda? No lo dudes y consulta el práctico manual!



Personalmente me gusta más la versión en inglés.

jueves, 26 de marzo de 2009

Descarga "Ready?" Gratis /Download "Ready?" for free !

Warning: copio pasta des del Myspace de Ebiddor.
Suerte que la pasta no tiene derechos de autor!

Ahora podéis descargar nuestro Ep des de múltiples lugares. Nuestra recomendación es Jamendo, por que es rápido y fácil, pero también podéis descargar todas las canciones des de last.fm si queréis. Así las podréis tener en vuestro disco duro o vuestro mp3! (También me dicen que las canciones ya están empezando a circular por Emule, Azureus, y Bittorrent...) Viva el copyleft ostia!

Descargar "Ready" des de Jamendo: ¡DESCARGA!

O bien descargalo des de last.fm: ¡BÁJATELO!

Now yo can download our songs from Jamendo and last.fm, so you can play it whenever you want, whenever you are! I heard rumours that they are in Emule, Azureus and Bittorrent too...
Copyleft Rules, man.

Download "Ready?" from Jamendo: DOWNLOAD!
Or download it from last.fm: DO-DO-DOWNLOAD!

viernes, 11 de julio de 2008

PRIMER EP DE EBIDDOR : "READY?"

Seguro que la mayoría de los asiduos a éste blog ya estaréis enterados, perono había caído en que no había anunciado por aquí la salida del EP de Ebiddor: "Ready?"
Copio y pego del myspace ( www.myspace.com/ebiddor )¡POR FIN! Como veis, ya podéis escuchar el EP de Ebiddor: "Ready?" (título provisional pero que es altamente probable que se quede hasta el día del juicio final). 

Fue grabado en seis dias con la gran gente de Cima Digital (www.myspace.com/cimadigitalstudios ).  Obviamente, con el tiem
po limitado, se nos ha quedado muchísimas cosas en el tintero, que esperamos poder ofrecer algún día si la suerte nos sonríe, pero tenemos en parte lo que queríamos, que es un EP de Ebiddor digno de ser disfrutado en vuestros coches en compañía de vuestra novia, o mientras le metéis los cuernos. También es ideal como bada sonora en bautizos, bodas, y funerales. Estamos trabajando en una versón física del mismo (un CD, vamos), para que podáis regalarlo a vuestra abuela por su cumpleaños, así como en un making of de la grabación y camisetas Ebiddorianas para ir a la playa a fardar de Freak (todo el mundo sabe que las chicas se mueren por los freaks, si… eh… si). 
Por ahora podéis escucharlo en nuestro Myspace, y en nuestro perfil de Lastfm (www.lastfm.es/music/ebiddor ). En ambos tenéis OH YEAH BABY para descargar. Probablemente en un futuro habrá más canciones con esta opción! 
Por más que creemos que nuestra verdadera fuerza sólo es visible al 100% en la freakosidad del directo, por fin podéis escucharnos fuera de él. 
Esperemos que disfrutéis de la escucha de las canciones, con las que hemos procurado ser detallistas. 
Éste es el Tracklist. 

READY?:
1.READY!
2.CYNIC 
3.LIE 
4.OH YEAH BABY
5.STONE 
6.SCHATTEN

Estos són los responsables: 
CREDITS: 
Roger – Guitarra, Voces 
Marc – Batería, Teclados 
Dani – Guitarra 
Enric – Baix 
Pol – Voces, Teclados 
Guillen y Charlie a Cima Digital Studio– Grabación y Postproducción 
AGRADECIMIENTOS :
Mimi (Por las voces orgasmico-ohyeahbabyeras) 
Monoblonda (Por la Reflex) 
Aleix Ortuño (Por el Teclado) 
David Pierola (Por el Making Of [próximamente])
Ragdoll Masters - Por las horas de enajenación mental

martes, 17 de junio de 2008

Queensrÿche en Barcelona: Operation Mindcrime I&II

Yo quería hacer una extensísima crítica sobre el concierto y colgar mogollón de fotos, pero me limitaré a marcar unos cuantos puntos:


Le juro que no estoy loco. Le voy a hablar de un malo que se llama Dr. X.

- Uno de los mejores conciertos que he visto jamás.
- Estuvo totalmente a la altura de la historia que cuenta, y además, Desvelo puntos oscuros de la trama!
- Ehm, sí, lloré. Tres veces.
- Stone cada día me cae  mejor... un segundo, es el que mejor me cae!
- Magnífica escenografía, trabajo con actores extra, puesta en escena, vestuario y todo.
- Un excelente trabajo de integración de Pamela Moore en varios personajes.
A pesar del tiempo, Pamela Moore sigue estando buena.

El setlist fueron Operation Mindcrime I & II, y luego una pequeña selección del EMPIRE:  
- Best I Can
- Jet City Woman
- Silent Lucidity (Algo que parecía arriesgado para terminar un concierto, pero que aunó brutalmente a público y banda).



El resultado: Una de las mejores Operas rock (si así quiere llamarlo la gente) perfectamente adaptada al escenario, con una gran carga emocional y un magnífico trabajo en todos los aspectos.

Lo malo: La ausencia de Dio en la cannción "The Chase", pero se olvidó enseguida. Y se le perdona al pobre hombre que no vaya de gira para aparecer solo en una canción. XD

Aquí os dejo con las dos muertes más importantes de la trama.

Primero, la revelación de como murió Sister Mary (Se me heló la sangre) seguida de una curiosa adaptación de Electric Requiem.


Tengo tanta simpatía por el personage que aplaudir su muerte no era mi intención, pero estaba tan bien hecho... (Por cierto, se oye mi voz) XDDD

Y la venganza de Nikky cayendo sobre el Dr. X



PD1: Ya dediqué a ello un post en SOQT.
PD2: ¿Habéis notado que parece que Eddie Jacksoon esté muy rallado en los conciertos? En este último sólo se animó al final... en "All the promises" parecía que estuviera siendo castigado. XD

viernes, 4 de abril de 2008

Y nuestro disco suena así

Os lo vamos a explicar con nuestras propias palabras.

viernes, 25 de enero de 2008

Ebiddor a Vallcarca Dissabte 26

Els que estigueu apuntats a la llista de correu d'Ebiddor ja haureu rebut aixó, però pels incidental o deliberadament desinformats que de tant en tant passen per aquí, recordo que:

Tenim el plaer i els collons d'anunciar-vos que aquest sábadu (this Saturday, demà) EBIDDOR (Amb només una B i dos D, no com al cartell, ja els val) posarà a prova els fonaments de L'ATENEU POPULAR DE VALLCARCA amb una actuació estelar i chachi pistachi que conté probablement el setlist mes trallero de totes cuantes hem fet!


Em sembla que pel que han dit al telenoticies vespre, la cosa va d'aixó:

- El concert molongui comença a les 21 H el DISSABTE

- Tindrá LLoc a L' Ateneu popular de Vallcarca (Av. Hospital Militar 49 Bus: 22, 28, 27, 92, 87 Metro: L3 Vallcarca-Lesseps, BCN).

- El soroll, els crits, les ties, i les psicodélies sonores i gags físics serán proveïts per son EbiDDor(ya sabeu de que anem nanos!), ArboreA(MEtal) i Karlahan(Viking Metal).

- I tot aixó per només 3 euros, un preu módic si tenim en compte que es probable que al concert trobeu algú que us faci una bona mamada! (I si sou ties lo propio!)
Quin chollu tu!

Ens veyem allà!!!!

Serà la caña d'españa.
I de cataluña.
I de tot arreu, ostia.
------------------------------

----------------------------------

EBIDDOR


www.myspace.com/ebiddor
www.ebiddor.com

miércoles, 19 de diciembre de 2007

Enamorado de NATAS

Lo vi hace tiempo y me gustó tanto.
El incio magistral super realista de peli española de costumbrismos a la hora de comer... La ambientacion, las actuaciones...El niño freak y...
MIRAD! MIRAD!!
(El primer minuto i medio incluido punteo guay es la gloria con patatas, luego ya no mola tanto)



¿De donde sacaran estos freaks de Muchachada Nui pasta para hacer estas cosas?
Bueno, de dónde esta claro. Si, vale, es una pregunta tonta, pero igualmente impacta que puedan hacer tanto el tontuno!!
Eso es lo que mola: hacer lo que te gusta, que te den pasta para llevarlo a cabo, y luego que te la vuelvan a dar por haberlo ejecutado...

Estoy enamorado de Satán
Que?
I'm In love With Satan
With quién?
CHAAAAN!

jueves, 6 de diciembre de 2007

Fates Warning en Barcelona: La Crónica

La gente espera, impaciente. Veo camisetas y sudaderas de Fates Warning por primera vez en mi vida desde Queensrÿche en La Riviera, Madrid. De hecho, me encuentro gente que ya me encontré ahí.
Suena por los altavoces "Standby:Looks Like Rain"! Creo que soy de los muy pocos que la reconocen...
Y cuando la voz de Kevin Moore dice "From this far away it kinda looks like rain get back inside IT'S COMING DOWN" bajan las escaleras! Un clamor tímido y despistado que sube de intensidad en cuanto suben al escenario, mientras suena Disconnected: Pt1.
Y enlazando con el Final de la canción...ONE !!
No es que sea de mis favoritasni de lejos(de hecho quizás es de mi smenos favoritas), pero al ser una de las mas comerciales cundió, y para empezar y ver que hay más gente que canta contigo las canciones, fue genial.

El setlist, en definitiva, fue el siguiente:

Setlist Fates Warning en Barcelona (y creo que en Madrid también fue el mismo)

One
A Pleasant Shade Of Gray Part III
A Pleasant Shade Of Gray Part IV
Another Perfect Day
Life In Still Water
Island In The Stream
A Pleasant Shade Of Gray Part VII
The Eleventh Hour
Point Of View
Still Remains
Stranger (With a Familiar Face)
A Pleasant Shade Of Gray Part XI
Silent Cries
Nothing Left To Say
Monument

Como veís, todo de la época Alder, Y muy centrado en APSOG.
Y si os fijáis detenidamente, hay otra cosa que llama la atención: la clara corroboración empírica de mi poder que hace que los grupos toquen siempre en sus últimas canciones mis favoritas! NLTS Y MONUMENT por el amor de Dios que más puedo pedir? Bueno The eleventh Hour... Ah no que ya la tocaron.Los músicos todos en un estado excelente(a pesar de lo que diga la foto de Ray que he puesto aquí arriba), y sobretodo, super relajados y amistosos. Eso no era un espectáculo exactamente, y por tanto no había nada que pudiera fallar. La comunicación entre ellos era constante y coñona, e igualmente relajada con el público. Se hacian gestos todo el rato y se podían llegar a ver escenas incluso surreales.
Ejemplo: En medio de una canción Jim Matheos señala a Ray Alder que ponga el pie en un lugar del suelo (sin palabras y mientras toca). Ray alder al cabo de un rato entiende los signos lo hace. Entonces Jim Matheos le pisa el pie. (EH!?).
Era el último concierto de una gira cansada pero supongo que estimulante para ellos, y se les iba la olluela.

En general el alma del espectáculo me recordó un poco a las WTF Jam Sessions de Jamboree con Llibert Fortuny, sin chistes y sin subir gente al escenario.
Y más allá del aspecto de grupo de amigotes, por separado también estuvieron relajados pero haciendolo de puta madre, cada uno en su estilo.

Vimos un Jim Matheos(JIIIIIMMMM!), callado, de aspecto reflexivo y concentrado pero amable, Ray Alder chistoso y coleguil(a Ray Alder le faltan dientes? no sé por que pero me dió esa impresión), y un Joey Vera tan loco y esperpéntico como siempre (que les pasa a los bajistas que les mola hacer caras raras mientras tocan?).
Luego, los invitados especiales: Bobby Jarzombek (SEBASTIAN BACH, HALFORD, ex-ICED EARTH) sustituiendo a Mark Zonder y el señor Frank Aresti, que hacía muuucho tiempo que no veíamos (que honor), con un aspecto guaperas del mil, nada que ver con el aspecto bastante gayer que tenía en las fotos de Parallels.
Ambos estos de puta madre también.

Para sustituir la creciente presencia de teclados y efectos mega freaks en los ultimos álbumes de Fates Warning, y a falta de teclista en esta gira (ai... si Kevin Moore fuera de gira) se las apañaron de puta madre para emular los sonidos con multitud de pedales en el bajo y en las guitarras.
Antes de tocar Silent Cries y Monument subieron todos un chupito y se lo tomaron a la salud de un público que, aun que no muy massivo, fue "very noisy". De hecho, Ray alder no parava de beber y fumar entre estrofa y estrofa, hasta un punto en que entró tarde una vez por que estava fumando jajaja
Y al final conseguí el setlist de Bobby (en el que aparece como última canción In Trance, que no tocaron...)
Algo que valió mucho la pena y que fue irrepetible a todos los niveles, ya que, con esa asistencia de público, dudosamente volvera a repetirse un regalo del destino así.

Fates Warning En Barcelona: Prólogo y apología


Todos teníamos el mismo mied0: ser los únicos de la sala. No en vano, mucha gente en KGB iba sola (entre los que me incluyo: una experiencia menos traumática de lo que cabía esperar, que olvidé con ellos sobre el escenario), tantas otras en pareja (de las que cabía esperar que un miembro, generalmente el macho, arrastraba al otro), y pocos grupos de más de dos.
No sólo compartíamos el miedo a ser los únicos, si no un extraño estupor ante el hecho de que tan poca gente conociera, o, en su defecto, fuera fan de Fates Warning. Somos gente salpicada por ciertas zonas de la orografía social de forma más o menos homogénea, que escasas veces se encuentra puesto que somos pocos. La mayoría, creo yo, hemos mostrado Fates Warning a nuestros amigos, y mi experiencia es que nunca hecha para atrás. Generalmente entra de una forma bastante fácil, sobretodo si son canciones del Parallels. Pero los amigos se quedan ahí y no buscan más. Les gusta, pero ya está. Además, el nombre de Fates Warning aparece como referencia en casi todas las páginas que hablan sobre grupos tan famosos como Dream Theater (que arrasó en la última gira) o Queensrÿche (que Déu n'hi do también, sobretodo en América), como uno de los pioneros del Progresive Metal. Ese es el trío del principio: DT, QR, FW. Yo lo conocí buscando sobre Queensrÿche. Entonces, ¿que es lo que pasa? Si te mola Dream Theater y en muchas páginas citan a Fates Warning, ¿por que la gente no investiga? ¿No les gusta el nombre? En realidad, creo yo, el fracaso comercial de FW se debe a un fallo, una anomalía de márketing, una cosa que no debería suceder.

A mi parecer la ecléctica pero inmensamente personal trayectoria de Fates Warning (y de Jim Matheos en general) me parece algo que merece un especial interés. Muchas veces me pregunto si no habré de poner a Fates Warning en mi top mental por encima de Dream Theater. Y es que, si bien a niveles objetivos de progresivismo y curro de las canciones Fates Warning es mucho más esencial, a través de los discos de éste se conoce un universo mucho más intimo, personal y profundo que en Dream Theater. Jim tiene fama de ser algo reservado, y ya hace tiempo que se nota en sus discos y en sus proyectos que decidió librarse de ambiciones, metas y restricciones y hace sencillamente lo que siente. Cosas como OSI, o Disconnected (a mi parecer una ida de olla como una catedral perfectamente encuadrada) lo demuestran. Canciones como Nothing Left to Say o Still Remains remiten a sentimientos i reflexiones inusualmente intimos, casi confesiones. A mi no me gusta discutir sobre el arte, y menos sobre su concepto, por que si no me pongo a insultar, por hacer algo, pero creo que Fates Warning se acerca mucho más a lo que parece ser que se entiende que es el arte: el retrato de un mundo personal e interior,de unos sentimientos, el acercamiento y la extrapolación de unas vivencias, de una persona.


UUUUYYY
Como veo que esto se ha torcido, acabo de decidir publicar esto como un post aparte para no entorpecer la crónica del concierto.
Espero que no se me recuerde como un defensor de mis propios fetiches i un propagandista snob i prepotente.
Solo quería, por el amor de dios, que alguien escuche esta brutalísima banda (o lo que sea de Jim Matheos).
PD:Esto viene con un retraso de más de una semana (el concierto fue el 23 de noviembre cagate).

miércoles, 5 de diciembre de 2007

My Last Sereweeeeeeeeeeeeeee

Senzillamente mirad el vídeo, partiros la caja lo que toca (por que toca) y luego, cuando llegue el estribillo, mirad a la niña y decidme si no es una monada descomunal. A veces los niños me conmueven tanto, su imperturbable sonrisa, su perenne ánimo!(sin animo de ligar con la frase eh XD) Es un video que te alegra la cara.



La canción es my Last Serenade de Killswitch Engage.

Esto me recuerda a que el otro dia por internet (un foro? bueno, no me acuerdo) un tipo, hablando de Cannibal Corpse, comentaba que a su hija de cinco años le encantaba.
Si ya lo igo yo. Hay que acostumbrarse a las sonoridades, a que si, niña, abre la boquita AAAAACCCk por el amor de dios que tienes allí! ah pero que has hecho!!!! Deja deja tenemos que llevarte al hospital aaaaack pero que haces nooo por favor noooo aaaaa eso duele! Pero... soy tu padre, deja eso donde estaba, no ahi no, AAAAAAAAAAAAAA Por el amor de dios para ya donde esta tu madre?? Hilary!!!!! Noo que le has hecho a tu madre!!! Deja eso donde estaba cosa bonita... que he hecho yo? Nooooooo por favor.... piedad... te quiero... BUM!

(Y si, la madre se llama Hilary, que pasa)

miércoles, 14 de noviembre de 2007

Nuevo single de Rammstein

Rammstein arrasa de nuevo.



Menudo temazo Bayern des Samma Mia! Y como le gusta al público! Enloquece a las chicas, y llena de gloria los corazones.

Gracias a Marc (piense lo que piense sobre este blog XD) por la aportación!

(Por cierto, que este video lo han colgado en la página oficial de Rammstein, se ve que el grupo se troncha con esto XD)

lunes, 12 de noviembre de 2007

Queensrÿche cancelado en Europa (España incluida, claro)

¡¡APOCALIPSIS!!

Todas las señales se han juntado.

Señal 1:
Acabo de recibir este mail:

"Apreciado Pol Rodríguez,
Nos dirigimos a usted para informarle de la cancelación del evento de Queensryche en Barcelona para el día 17 de noviembre de 2007.
Siguiendo órdenes expresas del organizador del evento, Tick Tack Ticket ya ha realizado la devolución del importe de sus entradas, blah blah bleeeeerggggg"

Señal 2:
Hace unos días, en www.queensryche.com...:

": 11.09.07 ::
QR CANCELS ALL UK & EUROPE DATES
:: 03:48 ::
Queensrÿche is disappointed to announce the unfortunate cancellation of our upcoming tour of the United Kingdom with Thin Lizzy and other shows in Europe due to a personal emergency. We'd like to thank our loyal fans for their continued support and understanding. We are looking forward to making it up to them and are currently working on a plan to return to Europe in 2008 with a production that fans have been waiting years for!"


Señal 3:
Todas las señales de ligoteo (obviaemente dirigidas a mí) que emitió el cantante sexy y barbudo de Symphony X teloneando a Dream Theater.

Bueno, al menos Queensryche aseguran que volverán en 2008... Y además la pasta que viene de vuelta mola. Que volubles y fáciles de enganyar que somos los humanos.
Títeres a la merced de los interesos ajenos y nuestra propia constitución psico-química...
Bueno.
(¡Y aún queda FATES WARNING! Por el amor de dios ¿¿¿cómo es que nadie lo conoce???)

domingo, 11 de noviembre de 2007

EBIDDOR GUANYA L'EMBRIÓ 2007

Alguna cosa més a dir?
El grup de metal industrial freak Ebiddor ha guanyat el concurs Embrió 2007 en la categoría "la resta del món".

I a més, durant el concert, en el projector en que apareixíen els noms.... Van ficar la paraula EbiDDor correctament!!

Quin luju!

miércoles, 7 de noviembre de 2007

Ebiddor a l'Embrió 2007

[EDIT: EBIDDOR HA GUANYAT L'EMBRIÓ!!!]

----------------------------------------------------------------------------------------------

EDIT: HURARIUS CAMBIATS EBIDDOR 23:30
¡Si!
Finalment Ebiddor (EBBidor no: EbiDDor... ai...) hem estat sel·leccionats per participar a l'Embrió 2007.
Toquem aquest divendres 9 de novembre a les 23:00 a
Boca Nord (C/ Agudells 37-45).

El grup guanyador es escollit per jurat (y no per "recompte" de vots, ejem).


Cada grup pot actuar 20 minuts, y aquests són els grups que tocarán aquell día.

Divendres 9

21- PURO VIZIO

21.30- ESOS LOCOS CHIFLADOS

22- MÄLAS LENGUAS

22.30- AROMA

23-KAHALA

23.30- EBBIDOR

24- KARLAHAN

24.30- AMENAÇA COL·LECTIVA



¡Us hi esperem!

martes, 6 de noviembre de 2007

Setlist de Queensrÿche en España (¡Con Pamela Moore!)

Si, amigotes, Pamela Moore, como ya sabéis/era de esperar, vendrá a hacer compañía a Queensrÿche en su gira Española.
Para compensar que nos quedamos sin Operation:Mindcrime I+II, y para aprovechar su presencia, el setlist es una selección de temas de estos discos, con un plus al final. Sólo os digo que el show se llamará "Queensryche - highlights from Operation Mindcrime 1 & 2"

Algunas de las canciones són repetidas de Madrid pero ¡QUE MÁS DA!
Los que querráis sorpresas no miréis, que aquí pongo el setlist que corre por interné:--------------------------------------------------

Setlist "Queensrÿche - highlights from Operation Mindcrime 1 & 2" en España:

REVOLUTION CALLING
OPERATION MIND CRIME
SPREADING THE DISEASE
SUITE SISTER MARY
THE NEEDLE LIES
I D0N’T BELIEVE IN LOVE <--- ¡Por fin!
I’M AMERICAN
ONE FOOT IN HELL
HOSTAGE
THE HANDS
SIGNS SAY GO
MURDERER
IF I COULD CHANGE IT ALL
AN INTENTIONAL CONFRONTATION
EYES OF A STRANGER
+
EMPIRE
JET CITY WOMAN
QUEEN OF THE RYCHE
-------------------------------------------------

¡YA FALTA POCO! También confirmado, sus teloneros serán Neomenia.

domingo, 4 de noviembre de 2007

Metal existencialista

¿QUE HACE JAMES LABRIE DURANTE LAS PARTES INSTRUMENTALES DE 10 MINUTOS?
Y no me refiero sólo a cuando esta aburrido como en la foto, si no cuando desaparece del escenario.
Es una pregunta que me turba.

sábado, 3 de noviembre de 2007

Dream Theater en Barcelona 2007



Este viernes estuve en el concierto de Dream Theater + Symphony X en Badalona, ebiddentemente. La verdad es que mi voz está todavía resentida de gritar "DARK MASTEEEEEEERRRR"

No puedo evitarlo, ha llegado un punto en que la linea es tan fina que no sé si me estoy burlando de la letra o si realmente disfruto diciendo Dark Master. Es eso posible? Pueden existir ambas cosas a la vez? Tiene esta perversión nombre? Una perversión sin nombre no es una perversión.

Totales.

Que empezaron Los señores Symphony X, de cuya presencia lo que más ansiaba era la despedida. A ver, ya que estaban allí disfruté de ellos, y me consta cierta gente que fua allí más para verlos a ellos que a Dream Theater(locos). Además, tuve tanta suerte, que de las pocas canciones que tocaron, yo conocía 3 (y solo tengo cinco en el disco duro). O sea que fiestaaaaa podia cantar algun estribillo y fliparme con el resto.

Aún así lo que más me impresionó de Symphony X fue el cantante que tienen. Un tipo grandote que se mueve en plan sexy baby, enseña los dientes y es muy enrollado. Y tiene un vozarrón de la hostia, que luego Labrie me sonó a, no sé ( a queso, su nombre siempre me suena a queso).
E hicieron lo de dividir el publico en dos y hacernos gritar, ¡Bien! ¡Un punto para ellos!

El Setlist de Symphony X en Barcelona, para los que no son tan profanos como yo, fue este.

-Set the World on Fire
-Serpent's Kiss
-Domination
-Paradise Lost
-Inferno(Unleash the Fire)
-Sea of Lies
-Of Sins and Shadows


Y Bueno, grabé algún vídeo:




Luego DT.

Cae el telón.
Emoción.
Hormigas.
Chillidos histrionicos.
Semáforos.
Masas hirvientes.
Sudor (hacía calor, hostia).
Una batería como Dios manda.
Un video un poco cutre en pantalla.
Y CHAN!
¡Constant motion! (¡Tal como predije! XDD)

De hecho hay poco que decir sobre Dream Theater, por que hay que estar allí. Sentir las canciones, vivir lo que tanto te emociona cuando lo escuchas en casa. Lo que no puedes evitar cantar por la calle. Pero en un nuevo estadio. En otra etapa de consciencia.

Luego, claro, detallitos chulis, como el super teclado - mega - chachi - guay - futurista - beast - de - la - muerte del Senyor Jordan Rudess (yo quiero uno de esos), o la decoración estamos - en - medio - de - una - ciudad - llena - de - hormigas.

O James Labrie con un sombrero de paja que le tiraron, que le quedaba como si hubiese nacido para ponerselo. Luego se lo puso a Miyung y éste lo tiró al suelo. Jo. A veces no cae tan bien.
Recuerdo que en el concierto en Vall d'Hebrón para la gira Train of Thought Miyung fue probablemente el más aplaudido, y esta vez con ese gesto creo que causó cierto aborrecimiento en el público.


Pero el resto bien. Labrie un poco sosainas y moviendose raro como siempre (en serio, ¿¿¿que le pasa en las caderas???), pero con la voz muy en forma, Rudess y Petrucci simpatiquísimos y de buen rollito, y Portnoy liderando la fiesta desde su nave espacial en forma de batería con su chulería-simpatía-habilidad-para-escupir (¿¿??) habitual. Por algo es el lider de la lista de "componentes de Dream Theater que se tirarían mis amigas". Y yo mismo, si tuviera que elegir. Bueno, no estoy seguro. Quizás Petrucci. Ack, no sé. Por cierto, que cachas está el hijoputa.
Pero dejaré este tema antes de que se me vaya de las manos.
Vamos, que fueron gente molona.

Detrás había una pantalla. La ultima vez que los vi había tres, pero proyectando cosas más cutres que en esta ocasión. Aún así hay que decir que el VJ a veces ponía cosas que parecían sacadas del Reproductor de Windows Mierda, sin dejar de ser admirable su capacidad para seguir el ritmo en medio de partes instrumentales. Estaba bien ensayado, yeah.
Y hablando de pantallas.

Durante The Dark Eternal Night proyectaron una animación (algunas partes están en interné, luk hiar and jiar) muy en el estilo de la animación para Octavarium del Score, retomando los poderes de la banda i el gorro de brujo de Jordan.
Al principio parecía cutre. pero luego le pillabas el gustillo y te reías con ella. Lo único es que eso parecía un cine mudo en que ellos fueran la orquestra, y bueno, la gente se lo pasaba bien, pero como se deben sentir DT? XDD Tiene que ser raro. Una experiencia diferente. Musicar una animación.

Bueno, mejor analicemos el setlist canción a canción, añadiendo un comentario chorra de duración dispar:
(Espero que el setlist sea veridico, lo he copiado de por ahi, por que no recordaba el orden, tiene pinta de que sí XD)

Set List:

-Intro:
Con un video Cutre

-Constant Motion:
FOREVERMORE, INTO THE NIGHT, BLISTERING!

-Strange Deja Vu
Lo Dije!!! BRUTAAAL!

-Blind Faith
No me acordaba apenas de ella XD.

-Surrounded
Una canción de las "cortas" de Dream Theater, a la que le hicieron un lavado de cara. Hicieron una intro en la que era imposible reconocerla, y cuando entro Labrie y empezó a decir "Morning comes too early..." todo el mundo WEEEEEEEEEEEEE.
I bueno, de 5 y medio que dura la original, a esta le pusieron unos solos de por enmedio (yo pensaba que ya estaban en otra cancion) y al final la hicieron durar unos veinte minutillos.

-The Dark Eternal Night
Por qué me lo pasé tan bien con esta? Las canciones de Systematic Chaos (exceptuando FORSAKEN) me entraron muy bien en este concierto. Aun que me hubiese gustado que hicieran Prophets of War. No por que me guste mucho mucho, si no por lo freak que tiene.

-The Spirit Carries On
Emoción, lagrimillas, mecheros y el solo guay con petrucci en el medio. Me equivoque en la letra y el tipo que tenia al lado se giró en plan "tio, que coño dices!". XD

-Forsaken
NOOOOOOOO: Algo así tenía que caer. Estaba claro, Gamba, pero mejor esto que The Answer Lies Within! XDDDD. Es el precio a pagar. XD Además, aunque la detesto bastante mucho, el prechorus me gusta, cuando dice "I have to know your name, where I have seen your face before" y el riff principal es cañero. Pero por que, por que tiene que decir FORSAKEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEn! Cuando lo oigo pienso: Cállate, LAbrieeeee,cállateeee!

-Take The Time
Otra de images and wordssss! Esta si no recuerdo mal bastente intacta. Jo, recuerdo cuando descubri dream theater e iba al instituto con este CD en el cd portatil, escuchando esta cancion mientras llegaba un cuarto de hora tarde.

-In the Presence of The Enemies Pt1+Pt2
Otra que disfruté anormalmente.
En serio, me encantó, y es raro por que cuando la escuchaba antes no me decía mucho.
Aun que claro, dijeron lo de Dark Master.
Y Grabé un video de tan impresionante lírica letrista.



Allá, James Labrie luchando por su Dark Master.
Y el Dark Master pensando: ¿Tu vas a luchar por mí? Andaaaaaa, anda, vete a casa.

-Medley:
Durante el Medley Portnoy se puso una camiseta de Ronaldinho... XD El megamix en sí estaba compuesto por:
1.Trial of Tears
¿Que es esto?
2.Finally Free
One more tiimeeeeeeeee
3.Learning To Live
Pusieron una parte instrumental y la confundí con la parte instrumental de Metropolis Pt1. Sé que merezco la muerte, pero es que Learning to Live y M:Pt1 son mis dos favoritas de ese disco, y... jooo, no me miréis así!!!
4.In the Name of God
Pos vale. La canción original me gusta mucho, pero el trozo que pusieron tampoco era the very best.
5.Octavarium
Había escuchado esta canción por primera vez la mañana del concierto XD

Y luego la gente se cansó de gritar (conformistas... sosos...blandengues...) y se acabó.

Y con esta sarta de sandeces termino el comentario, no sin antes añadir una pregunta que simpre me ha inquietado pero que creo que merece un post aparte.

domingo, 28 de octubre de 2007

Impresiones Concierto Ebiddor 26 de octubre

Sencillamente BRUTAL.

Era un concierto del cual (al menos yo) no esperaba esto, y finalmente resultó ser el concierto en que mejor me lo he pasado, y con diferencia.

Fue un concierto austero, sencillo, intimo, directo. ¿Grundge? Casero, he oído por ahí, en el Fotolog de Gamba, donde por cierto ha puesto una extensa crítica que deu n'hi dó!. Gracias!
Pues sí.
El hecho de ser una sala pequeña con un escenario bajo acabó redundando de manera infinitamente posititiva: el público comprimido por la sala, enganchado a super primera fila, un púbico genial al cual todavía no sé como agradecerles esa noche: cantandolo todo, respondiendo siempre, coreando, saltando, gritando. Y el hecho de estar más bajos de lo usual también mejoró la relación y finalmente nos hizo sentir cómodos, relajados, bien. Comunicación a tope. Genial.
Y claro, cuando notas esta sensación no puedes evitar dejarte llevar y dimos todo lo que teníamos, más que nunca: lo hicimos mejor que nunca a nivel de espectáculo (y eso que no había ni muñecas hinchables ni peluches ni sombreros ni los artilgios que solemos usar) y musicalmente y después de la hora que duró el concierto estábamos todos (banda y público) exhaustos, sudados y eufóricos.

Y algunos de nosotros (bueno, sólo yo) con un pedazo de diente menos, que me rompí delante del escenario sin que nadie se percatara. Ejem.

Ah, por cierto, éste fue el setlist:

1-FEUER FREI (Rammstein)
2-OH YEAH BABY ! (Ebiddor)
3-BENZIN (Rammstein) (NEW!)
4-CYNIC (Ebiddor)
5-LINKS 2,3,4 (Rammstein)
6-REPLICA (Fear Factory)
7-SCHATTEN (Ebiddor) (NEW!)
8-MANN GEGEN MANN (Rammstein) (NEW!)
9-STONE (Ebiddor)
10-AMERIKA (Rammstein) (NEW!)
11-LIE + "El exorcista" intro (Ebiddor)
12-KEINE LUST (Rammstein)
13-SUGAR ( System of a Down)
14-SCHATTEN (Ebiddor again)

Como veis, fue un concierto dominado por covers de Rammstein que dieron su resultado gracias a su forma de himnos fáciles de cantar. De las seis que tocamos, tres las tocamos por primera vez en público: Benzin (me encanta la letra) Mann Gegen Mann (una canción desmerecidamente desconocida) y Amerika (Ya tocaba!)

También, a modo de primicia mundial tocamos Schatten, nuestra nueva canción, que por lo que he podido ver creó opiniones divididas entre un público confuso. La verdad es que si, es una canción rara, con bastantes cambios y en que nos salimos del 4/4 (No me lo creo! jajaja), pero no dudo que sus acabaréis acostumbrando XD.

Resumiendo, que si no se me va la olla:

Me lo pasé de puta madre, y quiero agradecerselo a toda la gente que estuvo allí, en esa sala pequeña, calurosa y llena de energía, haciendo de esa noche una noche verdadera y literalmente inolvidable, incluídos público, gente de la organización, y también a los geniales Crack del 29, que montaron un espectaculo incansable y enérgico.

Una noche para la posteridad.

(Además me lo recuerda el diente roto, que cuando engullo algo frío duele que te cagas).

martes, 23 de octubre de 2007

Elect the Dead Mockumentary

Serj Tankian, el cantante de System of a Down, saca un disco en solitario y hecho un video así en plan Freak, como es él, para promocionarlo, en que interpreta a todos los personajes.
Mirad mirad, no tiene perdida, especialmente todo el rollo con el productor.



A decir verdad, el nuevo disco parece que no se diferencia tanto de System of a Down.
Un ejemplo es la que quizás sea mi canción favorita, The Unthinking Majority.



PD: Havéis visto que he integrado una chorrada the Lastfm a la derecha del blog que dice que estoy escuchando?
¡Que poco concerniente y estimulante!

sábado, 20 de octubre de 2007

Ebiddor + Crack del 29 el 26 de Octubre

¡Este viernes Ebiddor toca junto con el grupo punk hardcore Crack del 29

!Éste es el cartel, en que el arte del photoshop conoce su máxima expresión.

La noche de autos tendrá lugar en el Centre Garcilaso (C/ Juan de Garay, 116-118, Metro Sagrera) y empezará con Crack del 29 a las 22:00H (apertura a las 21:30 H)... punk hardcore hecho por gente que domina la tecnica, sabe lo que se hace y que... ¡se mete con Jordi Hereu!

A las 23 :00 Ebiddor: Metal Freak Industrial. Potencia y freakismo a todos los niveles. Presentaremos nuestro nuevo tema SCHATTEN Y a parte de nuestros clasicos habrá un repertorio de covers, con algunas nunca antes oídas... (¡Woooooo!) que incluyen canciones de Rammstein, System of a Down y Fear Factory.
Para haceros una idea, el setlist del último concierto en que Ebiddor tocó covers fue:

SETLIST DEL ANTERIOR CONCIERTO (Parc de la Pegaso)

Ebiddor - Cynic
Rammstein - Feuer Frei
Ebiddor - Stone
Fear Factory - Replica
Rammstein - Keine Lust
Ebiddor - Oh Yeah Baby
Rammstein - Links 2 3 4
System of a Down - Sugar
Ebiddor - Lie (Terminator Intro)

Vamos, creo que fue así. En el orden correcto seguro que no está. XD
Y por supuesto, la intro de Lie cambiará otra vez en este concierto, a ver quien adivina antes que és cuando la toquemos.

El concierto se presenta extremo, compactado, bullicioso, ya que es un espacio muy reducido y de mucho contacto con el público y en que se prevé que vaya bastante gente. XD
¡Os queremos ahí para compartir la experiencia!

¡Por cierto! Que nos han dicho que el concierto aparece anunciado en la revista i la web de mondosonoro, la pena es que nos han escrito como EBBidor en vez de EbiDDor... ¡Nunca conseguiremos que todo el mundo lo escriba bien!