Mostrando entradas con la etiqueta dios. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta dios. Mostrar todas las entradas

sábado, 6 de junio de 2009

New New Age

El otro día arranco un papel lastrado por el sol de un parabrisas en un coche sucio. Es propaganda profético religiosa, no sabía que ahora la pusierán ahí.

Ya que le he robado un pedazo de iluminación al propietario del coche, con una fascinación que usualmente en estos casos consigo mantener durante las primeras lineas, leo:

"Después de una terrible tragedia, un periodista preguntaba a una creyente: - ¿Como pudo dios permitir semejante catástrofe? Ella contestó: -Creo que dios está tan entristecido con nosotros, porque durante años le pedimos que saliera de nestro gobierno, de nuestras escuelas, de nuestras vidas... ¿Cómo podemos esperar que él nos de su protección y bendición si exijimos que nos deje solos?"


¡Toma ya, bien dicho! No obstante, debido a que una combinación de ondas herzianas, wifi, telebasura y publicidad viral, han mermado considerablemente la capacidad de la población para captar esta profunda retórica teológica, propongo una alternativa más asequible y acorde con nuestras tradiciones populares:
"Después de una terrible tragedia, un periodista preguntaba a una creyente: - ¿Como pudo dios permitir semejante catástrofe? Ella contestó: -Esto con Franco no pasaba."

Lolazos de regalo:

martes, 11 de diciembre de 2007

EMAV resurrection Tetralogy II: Cutre Jam Session


Una publicació recent a el mejor blog de texas em va fer recordar un projecte pendent de friki-musicalisme. Ara em sento preparat per tocar coches fantásticos, micromachines i autos locos, pero toda historia tiene un principio, més o menys humil.

Abans d'aixó hi havien hagut malhaurats intents de tocar AC/DC (WTF?) per fer la coña, pero tots sabem que en aquell punt de l'historia l'Adolf era lunic a l'alçada. I després un cop ja havia pasat una mica més de temps, vem atrevir-nos, com tants cops hem fet, a dur a terme ritus sacrílegs. Profanar l'art. Insultar el creador.
Hom sap que quan un escup a Déu nostre señor l'escupitaju li torna a caure a la seva cara (coses de la gravetat) i aixó es el que, alguns diríen, va pasar amb la cutre jam que vam organitzar.

On per cert, sospito que un FILL DE PUTA IGNORANT DE PRIMER D'IMATGE QUE CONFÓN ELS ENDOLLS DE PLATÓ UTILITARIS AMB ELS D'ALT VOLTATGE PER A FOCUS em va petar l'ampli. Sé quina es la teva cara, tío. Ves amb compte. Afortunadament l'ampli estava en garantía.

Alguns dirien, dic, que va ser un fracás. D'altres, que ens ho vem passar de puta mare fent l'estúpid.
I altre cop, va venir l'Adolf a salvarnos dels meus patétics solos (ei! que fa molt de temps daixo eh!), de les pérdues de temps del marc (EH! que ara es un catacrac!) i de... eh... bueno un home musculat.

Caos, incompeténcia, profanació, y un solo guay de l'Adolf que es va salvar en vídeo i DVD para toda la familia!!!!!


Pero estava o no estava en MI el Marc?